Liever opvoeden dan Ritalin laten slikken

Dinsdag 28 april 2015 in NRC Handelsblad.

ADHD-kind is vaak gevolg van onmacht bij de opvoeders

Door ASTRID BOON.

Ritalin wordt te vaak voorgeschreven, vinden jeugdpsychiaters (17/4, p. 6). Ouders zijn daarentegen blij met dit middel. Hun kind gooit niet meer met het bestek tijdens het eten . Mijn vraag is of er niet te vroeg ADHD-onderzoek wordt gedaan en Ritalin wordt ingezet. Zijn voor die tijd wel alle denkbare pedagogische technieken ingezet? Te vaak zie ik bij impulsief of ongeconcentreerd gedrag geen tekort bij het kind, maar pedagogische onmacht bij de opvoeders.

Leerkrachten die te maken krijgen met hardnekkig druk en ongeconcentreerd gedrag, grijpen te weinig in. Door een gebrek aan duidelijke grenzen wordt het gedrag steeds moeilijker hanteerbaar. ‘Alles’ is geprobeerd maar ‘niets’ helpt, meldt de school dan en adviseert een onderzoek naar ADHD. Ongeruste ouders en leerkrachten vullen de ADHD-vragenlijsten in. Steeds vaker wordt na de diagnose Ritalin voorgeschreven.

Zijn er geen andere manieren waarop men het gedrag van een bestekgooiende vierjarige kleuter kan ombuigen? Jo Frost zou er raad op weten, de Britse Supernanny die de ouders vaak effectieve pedagogische technieken aanreikt. In Nederland wordt ze vreemd genoeg door menig pedagoog bekritiseerd. Frost zou de ouders adviseren om het kind, zodra het met bestek gooit, even apart te zetten en het later weer een kans te geven netjes mee te eten. Weer gooien? Nogmaals even apart. Niet meer gooien? Dan wordt er geprezen en beloond.

Kun je zonder Ritalin bij ADD? Jawel. Bij Tim uit 2 vwo bijvoorbeeld, die halverwege het jaar een zittenblijversrapport had. Tim had last van concentratieproblemen, onder meer tijdens het leren thuis. Omdat zijn gedachten altijd afdwaalden, zat zijn moeder tijdens het leren alle dagen naast hem een boek te lezen. Dat vond hij fijn en het hielp ook wel, maar gezien de cijfers nog niet voldoende. Zijn moeder keek regelmatig op van haar boek en nam waar dat hij toch regelmatig voor zich uit zat te kijken of zijn aandacht bij iets anders had.

Als experiment is het volgende afgesproken. Als zijn moeder opkeek en hij zat dan naar iets anders te kijken, werd dat genoteerd. Elke keer gingen er 5 minuten af van de tijd dat hij mocht gamen. Die maximale gametijd wilde Tim heel graag houden. De resultaten werden meteen beter en uiteindelijk is hij in 4 VWO beland. Toen is er alsnog onderzoek gedaan naar ADD. Daarvan bleek sprake. Twee jaar heeft hij zonder Ritalin, en dus zonder risico’s voor problemen met groei, kunnen studeren.

Orthopedagoog, Amsterdam

 

Een versie van dit artikel verscheen op dinsdag 28 april 2015 in NRC Handelsblad.
Op dit artikel rust auteursrecht van NRC Media BV, respectievelijk van de oorspronkelijke auteur.

  • Plaats een reactie

    What is 11 + 10 ?
    Please leave these two fields as-is:
    Let op! Om verder te gaan, moet bovenstaande vraag worden beantwoord.